مرگ مغزی مرد مراغه‌ای، آغازگر زندگی ۳ انسان

حسن صلاح، مردی از دیار مراغه که دچار مرگ مغزی شد اما بخشش اعضای بدنش، نفس دوباره‌ای به ۳ انسان بخشید.

در دل یکی از شب‌های آرام بیمارستان امام رضا (ع) تبریز، صفحه تازه‌ای ورق خورد؛ مردی که نفس‌هایش دیگر پاسخ زندگی نبود، اما قلب بخشنده خانواده‌اش، زندگی را به دیگران بخشید.حسن صلاح، مرد ۴۶ ساله اهل مراغه که به دلیل سانحه‌ای دچار مرگ مغزی شده بود، با تصمیمی انسانی و جاودانه، فصل جدیدی از زندگی را برای سه بیمار چشم‌انتظار نوشت؛ تصمیمی که نه تنها امید، بلکه ایمان به انسانیت را در جامعه زنده کرد.

بدرقه‌ای در سکوتگاهی وداع، نیازی به کلمات ندارد. یکی از پرستاران دلسوز بخش مراقبت‌های ویژه ICU، با چشمانی پر از اشک و قلبی مالامال از احترام، در کنار تخت بیمار ایستاد. آیه‌الکرسی را آهسته زمزمه کرد و با نگاهی پر از مهر، آخرین وداع را با بیمار کرد و یادآور شد که مرگ پایان نیست، اگر دل‌ها زنده بماند.

قلبی شکسته با دستانی بخشندهپس از اعلام مرگ مغزی توسط تیم متخصصان وزارت بهداشت، خانواده مرحوم حسن صلاح در اوج اندوه، تصمیمی بزرگ و ستودنی گرفتند. با وجود غم سنگین از دست دادن عزیزشان، چراغی از امید برای سه خانواده دیگر روشن کردند؛ چراغی که با اهدای کبد و دو کلیه این مرحوم، به بیماران نیازمند پیوند جان دوباره بخشید.تیم پیوند دانشگاه علوم پزشکی تبریز، اعضای حیاتی را در مرکز درمانی امام رضا (ع) برداشت و به گیرندگان اهدا کردند. عملیاتی که در سکوتی مقدس، اما با تأثیری عظیم انجام شد.

زیستن در مرگ؛ پیامی روشن از انسانیتتصمیم خانواده حسن صلاح، تنها یک اقدام درمانی نبود؛ پیامی از عمق ایمان، فداکاری و اخلاق انسانی بود. آن‌ها نشان دادند که در تاریک‌ترین لحظات، می‌توان نوری روشن کرد که مسیر زندگی دیگران را نورانی سازد.

این اهدای عضو، نه‌تنها جان سه انسان را نجات داد، بلکه بذر آگاهی و نوع‌دوستی را در دل جامعه کاشت؛ بذرهایی که می‌توانند روزی جنگلی از امید بسازند.

مرگی که زندگی شد؛ آغاز دوباره برای سه انسانمرگ مغزی، برای برخی پایان است، اما برای دیگران می‌تواند آغاز باشد. آغاز نفس‌های تازه، آغاز لبخندهایی دوباره، آغاز آغوش‌هایی پر از امید.و این، همه مرهون خانواده‌ای است که با «نه» نگفتن، «آری» بزرگی به حیات گفتند. باشد که یاد و نام حسن صلاح و خانواده‌ بخشنده‌اش، در دل‌ها جاودانه بماند.